Geschiedenis van FCCS

Graham Ramsay, destijds chirurg-intensivist en hoofd van de IC van het Academisch Ziekenhuis in Maastricht, maakte in 1997 als lid van de faculty kennis met de allereerste FCCS cursus ooit die in 1997 georganiseerd werd door de Society of Critical Care Medicine (SCCM). Vanuit zijn lidmaatschap van de Taskforce for Education and Training van de European Society of Intensive Care Medicine (ESICM) kon hij de eerste FCCS instructeurcursus in Europa organiseren in 1998 in Stockholm. Enkele Maastrichtse fellows werden snel opgeleid tot instructeur (waaronder Clarissa) en het daaropvolgende jaar werd een aantal in onderwijs geïnteresseerde intensivisten door Graham persoonlijk benaderd of zij geen belangstelling hadden voor deelname aan een leuke cursus voorafgaand aan het Europees IC congres in Berlijn in 1999. Ze zeiden allemaal (Leon, Stan, Fleur) "ja" zonder precies te weten waarom ze daar nou zo nodig naar toe moesten. Twee weken na die FCCS instructeurcursus was het volstrekt duidelijk: de eerste FCCS cursus zou enkele weken later worden georganiseerd tijdens Topics in Intensive Care in Ede. Dit was een gecombineerde cursus waar nog meer Nederlandse instructeurs werden opgeleid/geronseld en verder de fellows en arts-assistenten van de IC van Maastricht nadrukkelijk aanwezig waren (Marion, Riquette). Deze eerste cursus op Nederlands bodem was inhoudelijk zoals hij hoort te zijn, maar om de skillstations naar behoren te laten verlopen werd heel erg veel op het allerlaatste moment geïmproviseerd met hulp van vooral Ruud Eijk, anesthesioloog-intensivist in het AZN (en geen FCCS instructeur!). Toen zelfs die cursus lukte getuige het enthousiasme van alle deelnemers was de kiel stevig gelegd: het kon nooit misgaan!

Een groepje van instructeurs van het eerste en tweede uur vormde zich rond Graham en het secretariaat van E3 en werd de organisatie van de FCCS cursus in Nederland. Plannen werden gesmeed om FCCS over Nederland uit te rollen. Vanuit strategisch oogpunt werden in 2000 4 FCCS cursussen gehouden, verspreid over Nederland. De locaties werden vooral bepaald door de mogelijkheid dat veel arts-assistenten de cursus zouden gaan doen en op deze manier de mond tot mond reclame zich als een lopend vuurtje zou gaan verspreiden. En zeker niet in de laatste plaats: de gastheer zou een goed instructeur zijn en zorgen voor nog meer mond tot mond reclame.